Poznaliśmy pierwszego beniaminka Premier League!

Choć teoretycznie Championship i Premier League dzieli spora różnica zarówno czysto piłkarska, jak i finansowa, to można między nimi zauważyć wiele podobieństw. Najbardziej rzucającą się w oczy prawidłowością, którą dało się zauważyć w tym sezonie jest dominacja. Obydwie rozgrywki zostały podbite przez jeden zespół, który nie dał szans wszystkim innym. Hegemonem w Championship okazało się nieoczekiwanie Wolverhampton Wanderers, które przecież nie tak dawno grało jeszcze w League One. Wilki zbudowały sobie jednak nie byle jaką ekipę, przeprowadzając zaskakujące transfery, jak chociażby sprowadzenie Rubena Nevesa, który spokojnie mógłby przecież zmieścić się w podstawowej jedenastce średniaka Premier League, czy Diogo Jota, kolejny młody, utalentowany Portugalczyk.

W efekcie Wolverhampton zapewnił sobie awans dziś, ale nie nie za sprawą własnego występu. Przedwczesną kwalifikację do Premier League zagwarantowało im Fulham, które w dziewięćdziesiątej minucie spotkania z Brentford straciło prowadzenie. W związku z tym zremisowało ono 1-1 i nie zyskało dwóch dodatkowych punktów, które trzymałyby Wilki jeszcze w niepewności. W zaistniałej sytuacji trzecie Fulham matematycznie uniemożliwiło sobie przegonienie ich. Jedyną drużyną, która ma jeszcze jakiekolwiek szanse czmychnąć Wolverhampton jest Cardiff, ale wówczas druga lokata i tak zapewni obecnym liderom awans.

Czy Wolverhampton to drużyna, która może w przyszłym sezonie namieszać? Jak najbardziej tak. Widać, że to poważna inwestycja, sprowadzono dobrych, perspektywicznych piłkarzy, którymi dowodzi menedżer z europejskim doświadczeniem, nawet w fazie pucharowej Ligi Mistrzów. Poza tym, Wilki już zapowiadają, że nie będą próżnowały w letnim okienku. Mówi się, że będą chciały sprowadzić kolejnego Portugalczyka, Andre Silvę z Milanu. Jeśli teraz dokonają takich udanych transakcji, jak rok wcześniej, nie widzę przeciwwskazań, by mogli zakręcić się nawet koło miejsca gwarantującego europejskie puchary. Utrzymanie się, byłoby wtedy absolutnym planem minimum.

Autor

Michał Fitz

michafitz